تئوری تضاد در روابط بین الملل: نگاه ژاپن
کتاب طی سه بخش سامان یافته است.
نگارنده در فصل نخست, مهمترین اندیشههای سیاسی تضاد در نظام بینالمللی را برمیشمارد, علاوه بر آن الگوهای احتراز از تضاد در نظام بینالمللی, برانگیختن تضاد در نظام بینالملل و حل و فصل تضاد در نظریه روابط بینالملل را شرح میدهد.
فصل دوم نگرشی است بر دیدگاههای اجتماعی کشور ژاپن به تئوری تضاد که با موضوعاتی از این دست تدوین شده است:شاکله تضادهای اجتماعی, تضادهای مرتبط با پایگاه و سلسله مراتب اجتماعی, الگوهای تضاد اجتماعی, مدلهای اجماع, و برداشت ژاپنیها از جایگاه ژاپن در نظام جهانی .فصل سوم شامل چند بررسی و مطالعه موردی در عرصه زمامداری و سیاست خارجی ژاپن است.
در بخشی از نتیجهگیری کتاب آمده است :بیتی الگوهای تضاد در ژاپن پس از جنگ جهانی دوم, [و قبل از آن] تفاوت اساسی وجود دارد .این کشور در دوره پس از جنگ جهانی دوم قابلیتهای خود را برای توسعه اقتصادی و سیاسی بر مبنای اتحاد با ایالات متحده گسترش داده, در حال که منافع خارجی ژاپن در نظام جهانی کاملا پویا و رشد یافته تلقی میشد, سیاست خارجی این کشور براساس مشروعیتزدایی از تضاد سیاسی و ایدئولوژیک با ایالات متحده تدوین شده بود.
