تاریخ ذخایری گرانبها از مایه های عبرت در لابه لای اوراق خود نهفته دارد و دسترسی به این گنج شایگان، عمری مطالعه و همتی بلند و پختگی و بلوغ میخواهد. از نمونه های درخشان آن در معارف اسلامی و ادب فارسی میتوان به کلمات حضرت امیر (ع)، قصه های مثنوی و حکایات بوستان اشاره کرد. "طرفهها" اثر بدیع اقبال یغمائی به شیوه جوامع الحکایات عوفی است، با این فرق که در نقل حکایات آن اجمال و ایجاز بیشتر وزبانی سادهتر به کار رفته است. وسعت دایره مطالعات نویسنده و بهره جوئیش از منابع اسلامی و غربی موجب شده است که قصهها از جهات گوناگون- چهرهها، صحنههای ماجرا، زمان و جو و فضا- تنوع و دلپذیری یابند. کتاب طرفهها نه ترتیب موضوعی دارد نه فصل بندی تاریخی و نه تبویب اقلیمی، و این حسن آن است چون از چارچوب کتب تحقیقی خارج میشود و کسوت آثار ذوقی اختیار میکند. همچنین مولف زبان یکدست و مستقلی در نقل حکایات دارد و پیداست که به خلاف بعضی مولفان به لحاظ سبک، کمتر تحت تاثیر مرجع بوده است.
